คงไม่ผิดอะไรนักหากจะบอกว่า มุขตลกที่ตัวละครหนึ่งตัว เกิดอาการลังเลใจที่จะทำอะไรบางอย่าง อันหมิ่นเหม่เส้นศีลธรรม ก็มักจะมีร่างก๊อบปี้ตัวเล็กๆ ของตัวเอง ในคราบเทวดาชุดขาวยืนบนไหล่ซ้าย และปีศาจร้ายถือสามง่ามอยู่บนไหล่ขวา (สลับข้างก็ได้ ไม่ผิดกฎหมาย) ยืนเถียงกันเอะอะมะเทิ่ง ในทัศนคติสุดโต่งคนละด้าน พร้อมเป่าหูมนุษย์ตรงกลางว่าทำตามฉันดีกว่า อะไรทำนองนี้ถูกใช้มาเนิ่นนานแล้ว ซึ่งมักจะเป็นเสี้ยวฉากสั้นๆ เน้นชวนขำเล็กๆ แต่กับ The Voices เรื่องนี้ ไม่มีโค้ชทั้งสี่มากดปุ่มหันเก้าอี้ แต่เทวดาและปีศาจน่ะ มีทั้งเรื่องเลยล่ะนั่น

The Voices ถ่ายทอดเรื่องราวของ เจอร์รี่ ไอ้หนุ่มยิ้มมีเลศนัย พนักงานโรงงานอ่างอาบน้ำ ที่มีอาการประสาทหลอนได้ยินเสียงของเจ้าตูบ บอสโก้ และคุณเหมียว วิสเกอร์ส เจรจาด้วย แถมเจ้าตัวก็ยังไม่ยอมกินยาตามแพทย์สั่ง เพราะไม่อยากให้ทั้งสองเงียบไปอีกต่างหาก จนวันหนึ่งเหตุการณ์พาไป เจอร์รี่พลั้งเผลอเชือดเพื่อนร่วมงานสาวสวยจนแดดิ้น หมารู้ก็ให้ปลอบประโลม แมวรู้บอกฆ่าต่อเลยสิ เรื่องราวจึงเตลิดไปอีกไกล เพราะนายเจอร์รี่ ดันเชื่อสัตว์เลี้ยงแสนรัก และหลงอยู่ในโลกที่ฟูมฟักชีวิตด้วยการฆ่าคนอื่นๆ เสียฉิบ อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *