รีวิวหนัง The BFG – ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ มันคือเรื่องราวของโซฟี (Ruby Barnhill) เด็กสาวกำพร้าในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เป็นพวกนอนไม่ค่อยหลับ ในยามที่ทุกคนหลับใหลมีเพียงเธอที่นอนอ่านหนังสือกับไฟฉาย แต่คืนนั้นมันไม่เหมือนทุกคืน เมื่อเธอสังเกตเห็นยักษ์ตนหนึ่งเข้า The BFG และยักษ์ตนนั้นก็เห็นเธอ เขาจึงลักพาตัวเธอไปยังดินแดนแห่งยักษ์เพื่อปกปิดไม่ให้ใครรู้ถึงการมีอยู่ของพวกมัน (ซึ่งแน่นอน มันมีอีกหลายตัว)

การณ์กลับเป็นว่ายักษ์ตนนั้นไม่ใช่ยักษ์ใจร้ายที่จ้องจับคนกินเป็นอาหาร เขาคือ ‘BFG’ (Mark Rylance จาก ‘Anonymous’ และ ‘Bridge of Spies’) ยักษ์ใจดีที่ขนาดตัวเล็กกว่ายักษ์ตนอื่น ในดินแดนแห่งยักษ์ที่ไม่ได้มีแต่ยักษ์ใจดี แต่โซฟีก็ไม่ใช่เด็กน้อยที่เรียบร้อยเชื่อฟัง เธออยากรู้อยากเห็นไปเสียทุกเรื่อง เธอได้ทำความรู้จักกับเรื่องส่วนตัวของยักษ์ใหญ่ใจดี แถมยังสร้างวีรกรรมที่จะเปลี่ยนแปลงหลายสิ่งในโลกนี้ไปตลอดกาล

รีวิว วิจารณ์หนัง ‘ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ’ ยังไม่เคยอ่านวรรณกรรมเยาวชนเรื่องนี้ เลยไม่อาจจะเปรียบเทียบหรือบรรยายได้ถึงความอิ่มเอมจากการได้เห็นจินตนาการของตัวหนังสือที่มันมาโลดแล่นอยู่บนฟิล์มได้ แต่ความที่เสพงานของลุงสปิลเบิร์กมาบ้างก็เลยพอจะเข้าใจฟีลของหนังแกได้ แม้ว่านี่จะเป็นหนังแฟนตาซีผจญภัยที่ดูจะเด็กกว่าหลายๆ เรื่องที่แกทำมาก็ตาม

เดินเรื่องเอื่อย เครื่องร้อนช้า ช่วงท้ายได้คิกคัก นับว่าเป็นหนังอีกเรื่องที่เริ่มเรื่องมาด้วยความตื่นเต้นระดับต่ำ ‘ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ’ แทบจะไร้อัตราการกระเพื่อมของท้องกราฟ หนังปูพื้นให้เราได้รู้จักกับตัวละครอย่าง Sophie ที่เป็นเด็กกำพร้า เธอเดินไปมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากลางดึก ก่อนจะได้พบกับยักษ์หูใหญ่ ได้ยินไกล และใจดี ตราบเมื่อเรื่องราวมันดำเนินมาเกินครึ่งทาง เหตุการณ์ในวังที่ดูเหมือนจะมีอะไรน่าตื่นตามากขึ้น ประกอบกับการหยิบมุกที่เคยได้ผลในครึ่งหนึ่งมาหยิบใช้อีกครั้ง นั่นจึงสร้างเสียงหัวเราะคิกคักจากผู้ชมได้

นับว่าเดินเรื่องเครื่องร้อนช้าไปมาก ช่วงท้ายถือเป็นการตีตื้นไปได้พอประมาณเลยครับ งานวิชวลงามตา ซีจีตรึงใจ ดที่โดดเด่นที่สุดของ ‘ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ’ เรื่องนี้น่าจะไม่พ้นงานด้านภาพที่ทำออกมาได้ดีอย่างน่าพอใจ ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบฉากบ้านของ ‘ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ’ ฉากภายนอกบ้านในดินแดนแห่งยักษ์ แต่ที่ทำให้ตะลึงในความสวยงามก็ไม่มีฉากใดจะเหนือไปกว่า…

ฉากนั้นงดงามตะลึงตามากมาย รวมไปถึงการใช้สีที่จัดวางไว้อย่างเหมาะเจาะ ออกแบบสถานที่แห่งนั้นไว้ดังเหมือนที่ในฝัน เป็นที่ในจินตนาการ จนทำให้ต้องบอกว่านี่เป็นจุดที่โดดเด่นของหนังเรื่องนี้จริงๆ 2 ตัวละครหลักคือหัวใจของเรื่อง ตัวละครอย่างโซฟี เป็นเหมือนตัวแทนของเด็กที่ไม่ยอมหลับยอมนอน ไม่เคยได้ฝัน ได้มาเจอกับยักษ์ตัวใหญ่ใจดีที่มีงานอดิเรกคือเก็บความฝันเอาไว้ในขวด สองตัวต่างเล่นบทเด่นจนแทบจะกลบตัวอื่นหมด แต่เพราะ Ruby Barnhill ที่สวมบทบาทโซฟีเธอน่ารักดี สวมบทบาทเด็กซนผู้เจื้อยแจ้วได้สดใสไม่ว่าจะใส่แว่นหรือไม่ก็ตาม ขณะที่ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อที่สวมบทบาทโดย Mark Rylance ก็ดูเป็นยักษ์ใจดีที่แสดงสีหน้าได้อารมณ์แม้ทั้งหมดจะเป็นโมชั่นแคปเจอร์ น่าเสียดายที่บทสนทนาของทั้งสองดูยืดยาดและเรื่อยเอื่อยไปหน่อย จึงทำให้การดำเนินเรื่องค่อนข้างน่าง่วงไปบ้าง

และมาตีตื้นขึ้นในช่วงท้าย ในหมู่ยักษ์ที่มีภาพลักษณ์น่ากลัว ก็ยังมียักษ์ใจหล่อที่กินผัก ไม่กินคนอยู่ แถมยังมีความ “แคระ” กลายเป็นพวกผิดเหล่าและกลายเป็นตัวน่ารังเกียจในหมู่ยักษ์ด้วยกัน ขณะที่โซฟี เธอคือเด็กกำพร้าที่ไม่รู้จักพ่อแม่ตัวเอง สองตัวละครนี้ต่างก็มีความแปลกแยกแตกต่างจากสังคมของตน คนหนึ่งไร้ฝัน อีกคนสร้างฝัน สองคนมาร่วมกันสร้างโลกที่ดีขึ้นในมุมของตัวเอง โดยรวม ‘ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ’ เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากวรรณกรรมเยาวชน มุ่งหวังจะเป็นหนังที่สร้างเพื่อกลุ่มเด็กๆ แม้ว่าเรื่องราวจะดูเหมือนมีความดาร์กซ่อนอยู่ แต่เหมือนสปิลเบิร์กเลือกจะเล่าให้มันออกมาใสๆ เสียมากกว่า น่าเสียดายที่ผู้ใหญ่อาจจะดูเรื่องนี้ด้วยความง่วงอยู่บ้าง

แทงบอล

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *