รีวิวภาพยนตร์ The Wailing (2016)

The Wailing เป็น ภาพยนตร์เขย่าขวัญ ระดับท็อปฟอร์ม การันตีคุณภาพด้วยรางวัลมากมาย และ ขึ้นหิ้งหนังดีควรค่าต่อการชมในหลายสำนักวิจารณ์-แนะนำหนัง เขียนบทและกำกับการแสดงโดย นาฮงจิน ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงมาแล้วใน The Chaser (2008) และ The Yellow Sea (2010) กวาดรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมไปทั้งสองเรื่อง ซึ่งแน่นอนว่า The Wailing เองก็ได้รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจากหลายเวทีเช่นกัน เช่น 37th Blue Dragon Film Awards และ ยังพาให้หนังได้รับรางวัลในสาขาการผลิตอื่นๆอีกมากมายจากหลากหลายเวที รวมทั้งนักแสดงควักโดวอน คิมฮวานฮี และ จุนคุนิมูระ ที่สำคัญเรื่องนี้ได้รับรางวัล Best Film จากเวที 53rd Baeksang Awards และได้ฉายเปิดตัวในงาน 2016 Cannes Film Festival ด้วย จึงจัดได้ว่าเป็นงานยอดเยี่ยมที่คอหนังเกาหลีไม่ควรพลาด

อารัมภบทสำคัญ ที่มาของแก่นแท้เนื้อหา เปิดไว้ว่า

‘พวกเขาที่ตกอยู่ในความตระหนกผวา จึงคิดไปเองว่ามองเห็นปีศาจ พระองค์ตรัสว่า จะวิตกไปไย ปล่อยกังขาบังเกิดในใจไปไย ดูที่มือและเท้าของเรา นี่คือตัวเรา สัมผัสสิแล้วจะเห็นว่าเรามีทั้งเนื้อหนังและกระดูกที่ปีศาจไม่มี’

ความจากพระวรสารนักบุญลูกา บทที่ 24 วรรคที่ 37-39

(พระวรสาร คือ เรื่องราวการเสด็จมาหรือชีวประวัติของพระเยซู ซึ่งเป็นเอกสารส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ลูกาเป็นหนึ่งในสี่ของผู้ประพันธ์พระวรสาร งานประพันธ์ของลูกามี ‘พระวรสารนักบุญลูกา’ และ ‘หนังสือกิจการของอัครทูต’)

ฉากเปิดเรื่อง ณ หมู่บ้านกกซอง ชนบทเล็กๆเชิงเขาที่ไกลปืนเที่ยง เห็นชายกลางคนชาวญี่ปุ่น ผู้มาอาศัยใหม่ กำลังใส่เหยื่อที่เบ็ดตกปลาริมทะเลสาบ

หมู่บ้านแห่งนี้เคยอยู่มาอย่างสงบ กลับเกิดเหตุการณ์น่าหวาดกลัวซึ่งหาคำอธิบายกระจ่างไม่ได้ จู่ๆชาวบ้านก็เป็นโรคแปลก ป่วยด้วยผื่นแดงลามขึ้นตามตัว จนพุพองน่ารังเกียจ ตามมาด้วยจิตคลุ้มคลั่งทำร้ายคนในครอบครัว กลายเป็นฆาตกรโหด สังหารสยดสยองยกครัวในคราวเดียว เป็นเหตุการณ์ที่เกิดกับหลายครอบครัว ถึงขั้นเผาบ้านวอดก็มี อันที่จริงถึงแพทย์จะยังฟันธงไม่ได้ชัด แต่ทางการก็ออกข่าวตามข้อสันนิษฐานเบื้องต้นว่าอาจจะเกิดจากการบริโภคเห็ดพิษ

อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านส่วนใหญ่กลับร่ำลือกันไปตามความเชื่อแบบบ้านๆว่าเป็นอาถรรพ์ที่มาจากชายลึกลับชาวญี่ปุ่น (รับบทโดย จุน คุนิมูระ) ซึ่งเพิ่งย้ายเข้ามาอาศัยในป่าลึกหลังเขา ได้นำพาอาเพทชั่วร้ายมาสู่หมู่บ้าน

จ่าจงกู (รับบทโดย ควักโดวอน) เป็นตำรวจร่างท้วม อุ้ยอ้าย งุ่มง่าม แถมใจเหยาะแหยะ ขี้ตระหนก และอ่อนวิจารณญาณ ทำงานแบบเรื่อยเปื่อยตามสภาพ (แถมหมู่บ้านสงบ ไม่มีเรื่องร้าย ตำรวจเลยยิ่งชิลๆกัน) ครอบครัวจงกู มีภรรยา (รับบทโดย จางโซยอน) ลูกสาววัยประถม ฮโยจิน (รับบทโดย คิมฮวานฮี) และ แม่ยาย

 

 

แรกๆจงกูก็อยากยึดหลักการวิทยาศาสตร์ เชื่อตามข่าวทางการอยู่หรอก แต่พอเพื่อนตำรวจคนสนิท โอซองบก รับบทโดย ซนคังกุก) กรอกหูข่าวลือเยอะๆเข้า เขาก็เริ่มโอนเอียงตามไปทางผีญี่ปุ่น ผสมโรงกับอีกหลายๆเรื่องราวที่ได้เจอะเจอได้ฟังมา ได้แก่

1. หญิงสาวเปลือยกายที่เขาเห็นว่ามายืนลับๆล่อๆกลางดึกคืนฝนตกหน้าสถานีตำรวจ ถูกพบต่อมาว่าเป็นฆาตกรที่มีโรคแปลกและสังหารหมู่คนในครอบครัว ปิดท้ายด้วยการแขวนคอตัวเองตาย ซึ่งก็ถูกลือว่าเธอเคยถูกชายญี่ปุ่นลึกลับคนนั้นข่มขืน

2. คำบอกเล่าของหญิงสาวชุดขาว มูมยอง (รับบทโดย ชอนอูฮี) ซึ่งจู่ๆโผล่มาและหายไปแบบไร้ร่องรอย (ชื่อเธอมีความหมายว่า ‘นิรนาม’) จงกูคิดว่าเธออาจเป็นพยาน เพราะเจอกันบังเอิญที่หน้าบ้านเหยื่อฆาตกรรม เธอระบุว่าชายญี่ปุ่นบนเขาเป็นผีร้ายที่ทำให้ชาวบ้านตาย

3. คำบอกเล่าจากนายพรานซึ่งยืนยันเห็นกับตาว่าชายญี่ปุ่นนุ่งผ้าเตี่ยวผืนเดียวกำลังกัดกินกวางสดๆ และลอบตีหัวเขาจนสลบไป ทำให้นายพรานไม่กล้าขึ้นเขาอีกเลย

4. ฆาตกรคนแรกของหมู่บ้านตายคาโรงพยาบาลระหว่างการรักษา เลือดทะลักทวารอย่างสยดสยอง

5. เห็นสาวบริการคนหนึ่งในร้านเหล้าเริ่มออกอาการผื่นขึ้น (อาจเป็นเหยื่อผีร้าย ที่จะฆาตกรรมครอบครัวรายต่อไป)

6. ที่สำคัญ ฮโยจินเริ่มป่วย มีอาการร้องดิ้นทุรนทุรายกลางดึก และตื่นมากินจุอย่างบ้าเลือด จนแม่ยายแนะนำว่าควรเรียกหมอผีมาแก้ปัญหา

 

 

ลำพังการฝันร้ายแทบทุกคืน เพราะความความขวัญอ่อนของจงกู อาจพอทำเนา แต่ถ้าลูกสาวตัวเองมีแววจะตกเป็นเหยื่อด้วย คงต้องรีบจัดการละ จงกูจึงชวนโอซองบก และผู้ช่วยบาทหลวง หลานชายของโอซองบกที่สามารถพูดญี่ปุ่นได้ขึ้นเขา ไปบ้านชายญี่ปุ่นเพื่อหวังสอบปากคำและไล่ให้ออกไปจากหมู่บ้านแต่โดยดี

ที่กระต๊อบของชายญี่ปุ่น จงกูตัดสินใจบุกรุกเข้าไป จึงพบทั้งหนังสือลามก ห้องเครื่องบูชาคุณไสยมนต์ดำ และเผชิญหน้ากับการทำร้ายของสัตว์เลี้ยงที่เป็นหมาดำดุร้าย แต่กลับไม่ได้ความใดๆโดนใจจงกูนัก เพราะเขาเอาแต่นิ่งเฉย บอกเพียงว่าเป็นแค่นักท่องเที่ยว

 

 

เมื่อพวกเขาจากมา โอซองบกยังตกอยู่ในภวังค์ช็อค บอกจงกูว่าเป็นเพราะห้องลับในบ้านที่เขาเห็น ถูกสะสมเต็มไปด้วยภาพถ่ายของเหยื่อแต่ละรายในหมู่บ้าน ทั้งยามปกติ ยามติดโรค และเมื่อเป็นศพแล้ว รูปคนเป็นล่าสุด คือ ผู้หญิงในร้านเหล้า!! นอกจากนี้ยังมีข้าวของเครื่องใช้ของเหยื่อ ซึ่งที่ช็อคสุดจนเขาต้องหยิบติดมือมาคือ รองเท้าของฮโยจิน!!!!

ฮโยจินเริ่มมีอาการผื่นขึ้น ระบายความก้าวร้าวรุนแรงลงในสมุดเรียน และกรีดร้องคลุ้มคลั่งด่าทอจงกู เขาจึงร้อนรนบุกไปหาชายญี่ปุ่นอีกครั้ง เพื่อหวังจับตัวพร้อมหลักฐานมาตั้งข้อหาฆาตกร แต่ทว่า หลักฐานในห้องนั้นหายไปหมด ชายญี่ปุ่นบอกเพียงว่าถูกเผาไปหมดแล้ว โทสะวันนั้นของจงกูจึงถูกระบายออกด้วยการพังบ้าน และฆ่าหมาดำตายไป

เช้าวันรุ่งขึ้น ศพหมาดำไส้ทะลักถูกนำมาแขวนเขย่าประสาทไว้หน้าบ้านจงกู วันนั้น ฮโยจินก็ออกฤทธิ์คลุ้มคลั่งจนเกือบฆ่ายายคนข้างบ้านที่มาช่วยดูแล ดังนั้น หมอผีอิลกวัง (รีบบทโดย ฮวังจองมิน) จึงถูกตามตัวด่วน มาทำพิธีปัดเป่าไล่ผีร้ายออกจากร่างฮโยจิน

ภายใต้พิธีกรรมปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย การต่อสู้กับมนต์ดำ ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็นปริศนาชวนติดตาม ลุ้นชะตากรรมของฮโยจิน ชีวิตของจงกู และเรื่องราวที่คาดไม่ถึง ที่ควรตะลึงงันด้วยตาตัวเอง!

 

ufabet  

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *